OM eist taakstraf tegen medewerkster

Een opslagbox op loopafstand van de eigen voordeur, een rugzak die daar snel naar binnen gaat, en een camera van de politie die aan de gevel hangt en alles vastlegt. Dat is het beeld waar de rechtbank in Zwolle woensdag naar keek. De vrouw met die rugzak werkt bij het Openbaar Ministerie in Den Haag.

Het OM eiste 240 uur taakstraf tegen haar, een 31-jarige administratief medewerkster. Tegen haar 34-jarige partner ging de eis naar 2,5 jaar cel plus de 40 uur taakstraf die nog boven zijn hoofd hing. Het stel wordt verdacht van bezit van en handel in harddrugs tussen februari 2025 en maart 2026. Crimesite tekende de zitting op. De rechtbank doet over twee weken uitspraak.

Van 25 gram in een sok naar een rugzak vol

De zaak begint op 21 februari 2025. De politie houdt de man op straat aan met ruim 25 gram cocaine in zijn sok. In de gezamenlijke woning vindt de politie diezelfde dag 16 MDMA-pillen en spullen die op handel wijzen, zoals tokens. De vrouw is dan thuis en wordt ook aangehouden.

In februari 2026 komen er opnieuw drugsgerelateerde meldingen binnen op hetzelfde adres. Op 24 maart 2026 gaan beiden weer mee. Op de telefoon van de man staan foto’s van drugs en chats die volgens justitie bij straathandel in cocaine horen. Uit het onderzoek blijkt dat het stel had afgesproken wat er moest gebeuren als hij zou worden aangehouden: zij bergt de dealertelefoon op, eventueel met de drugs erbij.

Dat is ook precies wat er gebeurt. De man belt zijn partner terwijl hij voor de politie wegloopt. De camera legt vast hoe zij een rugzak en de vermeende dealertelefoon naar de opslagbox brengt. In die rugzak zit later ruim 83 gram ketamine, bijna 46 gram cocaine, ruim 2,5 gram heroine en 0,7 gram methadon.

Het strafverschil zit in de proeftijd, niet in de baan

De officier van justitie zei dat de vrouw “de integriteit en het vertrouwen in het Openbaar Ministerie beschadigd” heeft, en dat juist van een OM-medewerkster voorbeeldig handelen mag worden verwacht. Dat is begrijpelijke taal, maar het is niet de reden waarom hij tegen haar partner onvergelijkbaar veel zwaarder inzet.

Wij vinden dat verschil terecht, en om de nuchtere reden: de man was in oktober 2025 al veroordeeld tot een taakstraf voor drugsfeiten uit april 2024, liep nog in zijn proeftijd en ging volgens het OM gewoon door. Dat is recidive tijdens een lopende voorwaardelijke straf. De vrouw staat sinds de meldingen van februari 2025 op non-actief, en haar rol in het dossier draait volgens justitie om het wegbrengen van de dealertelefoon en de drugs. De functie maakt de zaak pijnlijk. De strafmaat volgt uit wat iemand deed en wat er al liep.

Het ongemakkelijke deel: het OM beoordeelt hier zijn eigen huis

Wie zoals wij zegt dat de baan er voor de straf niet toe doet, moet de andere kant ook benoemen. Dit is het OM dat een eis formuleert tegen een eigen medewerkster, in een zaak die het eigen aanzien raakt. Precies dan is de verleiding er om of te streng te zijn, om te laten zien dat er niets door de vingers wordt gezien, of juist te mild, omdat het intern dichtbij komt. De rechtbank kan dat corrigeren, maar alleen op wat er op zitting ligt. Een onafhankelijke toets vooraf op de vraag of een collega-zaak bij een ander parket hoort, zou dat ongemak wegnemen.

Eind september staat het vonnis in het register

De uitspraak volgt eind september. Wie wil weten wat de rechtbank van de eis vond, hoeft niet op een nieuwsbericht te wachten: uitspraken komen met een ECLI-nummer in de openbare databank van de Rechtspraak. Zoek daar op instantie Rechtbank Overijssel en filter op uitspraakdatum vanaf eind september 2026, met een trefwoord als ketamine of Opiumwet. Niet elke uitspraak wordt gepubliceerd, maar staat hij er, dan leest u de motivering zelf, inclusief wat de rechter met de proeftijd doet.

Dat verschil tussen de eis en het vonnis is vaker de kern van een zaak dan de eis zelf. Wij schreven eerder over hoe zwaar zo’n keuze weegt bij moord of doodslag en voorbedachten rade, en over de vraag hoe lang wachten op je advocaat redelijk is als een onderzoek maandenlang doorloopt.

Eind september staat er dus een tweede getal naast die 240 uur en die 2,5 jaar. Valt het vonnis lager uit, dan zegt dat iets over hoe de rechtbank het verbergen van een rugzak weegt tegenover het dealen zelf. Valt het hoger uit, dan weegt de proeftijd zwaarder dan het OM zelf vroeg.